تبلیغات
وبلاگ حقوقی بهمن حسن پور - حق خدا مبنای حقوق, نه خود آن
تاریخ : شنبه 1391/10/16 | 09:50 ق.ظ | نویسنده : بهمن حسن پور

حق خدا


از آن جا که واژه «حق» چند معنای اصطلا حی دارد که یکی از آنها در علم «حقوق» استعمال می شود و فقط در ارتباطات و مناسبات اجتماعی قابل طرح و اعتبار است , و حقوقی که در زمینه ربط وپیوند انسان با خدای متعال طرح می شود, و در تعداد کثیری از ایات وروایات , که سخن از « حق خدای متعال » می رود ,معنای اخلاقی «حق» مراد است ، پیداست که «حق خدای متعال » ذاتا جنبه «حقوقی» ندارد ,زیرا حقوق تعیین کننده مناسبات بین افراد وارتباطات اجتماعی است؛ در حالی که این حق در حوزه ی حقوق و ارتباطات و مناسبات اجتماعی نمی تواند مطرح باشد.

بر این اساس باید گفت آن حقوقی که تنها در ارتباطات و مناسبات اجتماعی طرح و اعتبار می تواند داشته باشد، حقوقی است که در « قوانین موضوعه» بیان می شود. و حال آنکه، آنچه در مطالب و بحث های گذشته مورد مطالعه قرار گرفته است، « اصول حاکم بر قوانین موضوعه » می باشد نه خود قوانین موضوعه!! یعنی حقوقی که قبل از اینکه قوانین موضوعه وضع شوند، ثابت و محقق است.

در اینجا سخن در این است که قانونگذار در هنگام وضع قوانین چه اصولی را باید رعایت کند و در اینجاست که می توان از حق خداوند متعال سخن به میان آورد. کما اینکه بسیاری از فلاسفه حقوق " اخلاق" را از اصول حاکم بر قانون دانسته اند.

در بند دوم از ماده 29 اعلامیه جهانی حقوق بشر نیز " رعایت مقتضیات صحیح اخلاقی" را حاکم بر حقوق و آزادی ها قلمداد کرده اند، در حالی که اخلاق از دایره حقوق بیرون است.

و این مطلب، بیانگر توجه بالفطره انسان ها به رعایت چیزی بیش از برایند اراده ها می باشد.


یا علی




طبقه بندی: حقوق بین الملل، حقوق تطبیقی،
برچسب ها: حق خدا، مبنای حق، حقوق موضوعه،